De Machu Picchu beleving ?>

De Machu Picchu beleving

Vrijdag 18 t/m donderdag 24 mei

dsc_2449

We zitten deze vakantie nog wel in een aantal bussen en dan beleef je nog al eens wat. Zo was er de bus in Bolivia, waar we echt compleet door elkaar geschut zijn en zo was er de bus van Puno naar Cusco. In het hotel hadden we de avond van te voren nog net een ticket kunnen regelen voor een tientje pp (niet veel om 350 km verderop te komen) en om acht uur ’s ochtends stonden we dan ook bij een nogal verlaten balie. In het hotel hadden ze ons verzekerd dat het een goede bus company was, dus we zouden het wel zien. Na een tijdje werden de paar reizigers die er waren naar buiten gedirigeerd en stond er een bus met een andere naam op ons te wachten. Onze stoelnummers werden veranderd en op eens zaten alle toeristen onder in de bus (dat is zeg maar de eerste klasse van de bus) en alle locals zaten bovenin. Wij vonden het wel best: super luxe onderin, brede stoelen, weinig gewiebel, alleen een beetje rare muziek die gelukkig na de eerste stop ophield omdat een andere toerist het niet meer kon verdragen. Nog maar net uit de poort van het busstation ging de deur van de bus al open en stapte er iemand in. En zo ging het de hele reis door, mensen die in en uit stapten en naar het bovendek verdwenen, terwijl de chauffeur nauwelijks de tijd nam om te stoppen. In een van de laatste dorpen voor Cusco werden we van de weg geplukt door een aantal oom agenten en gingen een aantal van hen naar het bovendek om daar wat mensen uit de bus te laten stappen. Hun spullen werden gecontroleerd en uiteindelijk was er een vrouw die met haar spullen niet meer mee mocht. Het benedendek werd met rust gelaten. Ons was verteld dat we om half drie ’s middags zouden aankomen, dat werd door alle stopplekken half vijf. Tja, wat er boven allemaal gebeurde, geen idee, maar het was wel interessant om te volgen 😉

dsc_2250In Cusco hebben we tijdens het eten verzonnen hoe we de laatste week zouden gaan doorbrengen met als hoogtepunt Machu Picchu uiteraard. Zaterdag hebben we een stadswandeling gemaakt, gestart bij Sacsaywaman (wordt ook wel veel uitgesproken als: sexy woman). Met een gids rondgedwaald door de stukken die net ontdekt zijn. Super interessant om te horen dat er nog steeds stukken van het gebied worden ontdekt wat door de Spanjaarden verwoest is. Na deze klim en afdaling en rondleiding was het al weer 3 uur ’s middags dus van de rest van de stadswandeling kwam niet veel meer terecht 😉 Dus hebben we beetje gerelaxt en hebben we nog een toer geregeld voor Moray en Maras.

dsc_2285Maar voordat we daarnaartoe zouden gaan hebben we op zondag nog het plaatsje Pisac bezocht. Pisac is een van de dorpen in de Sacred Valley en heeft ook een imposante Inca ruïne. Uiteraard ligt deze ruïne weer bovenop een berg, maar we hebben het ons maar gemakkelijk gemaakt, met een taxi omhoog en vanaf het hoogste punt langs de ruines afgedaald naar het dorp. In het dorp hebben ze elke zondag een gigantische handycraft market waar we dankzij onze afdingtechnieken  nog een paar handelaars op de knieën hebben gekregen. Aan het eind van de dag werden we weer met een busje met locals en dronkenlappen teruggebracht naar Cusco.

dsc_2371We wilden graag naar Moray, een door Inca gegraven dal waar ze van vermoeden dat het bedoeld was voor experimenten met agriculture (geen wind, andere temperatuur etc) en Maras, een vlakte waar de zoutterrassen (5800 stks) door locals wordt beheerd. dsc_2385Zo fascinerend dat er door een riviertje uit de berg, terwijl ze niet weten hoe het komt dat dit riviertje zout is, een enorme witte vlakte creeren. Elke gezin in de omgeving heeft ongeveer 8 terrassen en door een ingenieus systeem kunnen ze na een maand een nieuw zoutvoorraad afvoeren en verkopen.

Dinsdag was het begin van onze reis naar Machu Picchu. Met een lokale bus zijn we naar Ollantaytambo vertrokken. Hier liggen ook nog Inca ruines die we helaas alleen uit de verte hebben gezien, maar waar we wel enorm lekkere chocoladetaart hebben gegeten (ook belangrijk! 😉 ). Ollanta (in de volksmond) is een opstapplek voor de trein die naar Machu Picchu gaat. Het laatste stuk naar MP is namelijk niet per weg te bereiken vanaf die kant. We hadden een ticket geboekt bij PeruRail, een van de grootste aanbieders, waar ze ruiten in de bovenkant van de trein hebben gemaakt zodat je niets van de omgeving hoeft te missen. Langs een kolkende rivier (MP ligt 900m lager dan Cusco), tussen besneeuwde bergtoppen en bloeiende cactussen, is het een fantastische treinreis naar Aguas Caliente. Dit is het dorp vlak onder MP, een verschrikkelijke toeristen plaats, waar we twee nachten hadden geboekt. Maar hiervandaan konden we wel de eerste bus om half 6 ’s ochtends naar MP pakken, zodat we om 6 uur als een van de eerste het uitzicht hadden op deze “Verloren stad”.

dsc_2537De Inca’s hebben het voor elkaar gekregen om dit gebied voor de Spanjaarden geheim te houden en pas veel later in 1911 is meneer Binghim door een klein jongetje daar naar toe geleid en heeft hij de toen overwoekerde stad ontdekt en wereldkundig gemaakt. En toen stonden we daar, lama op de voorgrond (jaja, hét plaatje geschoten) nog voor zonsopgang een verlaten MP te bewonderen. Om 7 uur stonden we in de rij voor Wayna Picchu, de berg achter MP die je altijd op de foto ziet. Ze zeiden dat het een uur klimmen was, maar wij klimgeiten tikten de 350m klim in 40 minuten af ;-). Vanaf daar hadden we een fantastisch uitzicht over MP omringd door bergtoppen. Nog geen twee uur later zouden de volgende 200 mensen die naar boven mochten in dikke mist en regen lopen. Een gelukje voor ons! De rest van de dag hebben we rondgedwaald door de gebouwen en paadjes van deze ongelooflijke stad. Om 15 uur hadden we ontzettende honger (je mag niets mee naar binnen nemen en hadden alleen een rol stiekem meegebrachte pringles verorberd) en zijn we buiten het park een hamburger gaan eten. Daarna zijn we weer naar binnen gegaan om het bijna verlaten MP een laatste maal te bewonderen. dsc_2658Dit vond Anna het mooiste van de dag, een beetje foto’s maken zonder al die mensen 😉 Om vijf uur werden we door de guards naar buiten gestuurd, ze gingen sluiten en daarmee was de geweldige dag Machu Picchu voorbij.

Na een heerlijke nachtje slapen (Mark nam de tijd: 13 uur) hebben we de trein teruggepakt en waren we halverwege de middag weer in Cusco. Anna was niet zo lekker, dus die heeft nog een paar uur op bed gelegen. En nu is dit onze laatste dag in Cusco. We gaan nog 1 kerk bezoeken en dan ons gereed maken voor de vlucht van Cusco naar Lima morgenmiddag. In de avond zullen we dan naar Nederland vertrekken….

3 thoughts on “De Machu Picchu beleving

  1. Pfoe, klinkt inderdaad als een geweldige dag Macchu Picchu. Zit nu op Lima airport, gratis wifi bij gate 17 🙂 Vlak voor de duty free shop/H. Stern. Tevens stoelen met 3 redelijk zachte zitvlakken zonder tussenleuningen dus hier kan prima geslapen worden. Veel plezier nog even en goede reis terug!

  2. Vet verhaal + foto’s weer! Dan zit nu de grote reis er bijna weer op… Goede reis terug en tot snel! Liefs!

Comments are closed.

Comments are closed.